کتاب کارآگاه پادی در جنگل بلوط اثر نوشین شعبانی نشر میچکا

فصل پاییز شروع شده بود و کارآگاه پادی که از بازی با تلفن همراهش خسته شده بود می خواست بخوابد. اما کارآگاه پادی برخلاف سایر خرس‌ها که درفصل سرما به خواب می‌روند، این کار را دوست نداشت.

پس زیر لب گفت: آه… باز هم فصل سرما رسید باید شش ماه بخوابم. واقعا کسل کننده است. پلک هایش را روی هم فشار داد تا بخوابد که صدای زنگ تلفن بلند شد. تماس از رئیسش بود. او با همان صدای کلفتش گفت: «برای یک ماموریت مهم و سری حاضری؟»

کارآگاه پادی هم گفت: «بله قربان غصه نخورید من برای هر کاری آماده هستم.»

اما موضوع ماموریت تازه‌ی کارآگاه پادی چی بود؟

گزارش رسیده بود که بیشتر درخت های جنگل بلوط خشک شده و سنجاب ها ناپدیده شده اند. محیط‌بانان گزارش داده بودند که این وضعیت به خاطر گرازهای ماشوان است. آنها کاری کرده اند که حتی خرگوش‌ها هم فراری شده اند.

باید دانست که یک اثر فانتزی خوب علاوه براین که با خیال‌پردازی مخاطب را به دنیای دیگری می‌برد، توجه اورا به محیط واقعی زندگی جلب می‌کند.

اگر نگاهی به کتاب های فانتزی معروفی که نویسندگان مشهور نوشته‌اند بیندازید، متوجه می شوید که چقدر در ارجاع دادن خواننده به زندگی واقعی خود موفق بوده‌اند. در واقع یک داستان فانتزی خوب پای در واقعیت دارد.

به نظرم مجموعه کارآگاه پادی هم دارای همین خصلت است. کافی است به همین قسمت از این مجموعه توجه کنیم.

امکان ندارد کسی این رمان را بخواند و در همان شروع نگوید “چقدر ماشوان آشنا است!” حتما او را به یاد بسیاری از مناطق خوش آب و هوای ایران می اندازد. اگر به چنین شهرهایی سفر کرده باشید همان اول ورود متوجه بنگاه‌های خرید و فروش خانه و زمین می‌شوید.

درست همان طورکه کارآگاه پادی به محض ورود به ماشوان اولین چیزی که می بیند دفتر املاک است.

به همین دلیل است که می توان گفت نویسنده در این مجموعه داستان فقط قصد سرگرم کردن خواننده را ندارد بلکه او را به یاد زاگرس و دامنه های آن می اندازد. آنجا که پر از درخت های بلوط است و سنجاب هایی که اطراف این درخت ها زندگی می کنند نقش مهمی در رویش آنها دارند. جنگل های که متاسفانه در سالهای اخیر به شدت آسیب دیده اند .

نویسنده با به کارگیری زبان طنز، نگاه نقادانه‌ی خود را به تصویر کشیده و با پرداختن به عمق حوادث خواننده را به توجه کردن و اهمیت دادن وادار می‌کند.

نکته جالب دیگر داستان، خلق یک راوی شیرین‌سخن است که  خواننده‌ی کودک را مورد خطاب قرار می دهد. درست مثل این که مادری یا مروجی دارد برای کودکی کتاب می خواند و سعی می کند با میمک صورت و یک سری اصوات توجه او را به کتاب جلب کند.

در این کتاب خواننده مرتب با آواهایی برخورد می‌کند که در متن برجسته شده است. این آواها ساخته همان راوی خوش سخن کتاب است.