کتاب مگره و یکصد چوبه دار اثر ژرژ سیمنون ترجمه شهریار وقفی پور نشر هرمس

داستان از زمانی شروع شد که کارآگاه مگره، افسر پلیس کارکشته‌ی فرانسوی، در قطار، هنگام سفر به بروکسل، به مرد عجیبی برخورد کرد. مرد حدوداً سی‌ساله بود، با موی پریشان، لباس‌هایی نخ‌نما و صورتی رنگ‌پریده که سرسری اصلاح شده بود. کلاهی شل و واررفته به سر داشت که رنگ آن خاکستری بود. چهره‌ و حالات صورت مرد چنان عجیب می‌نمود که گویی همین حالا از یک سفر طولانی به دور اروپا بازگشته است.

ماجرای کتاب مگره و یکصد چوبه‌ی دار از آن جا عجیب‌تر شد که مردِ خسته و عصبانی تصمیم گرفت چند دقیقه‌ای صندلی‌اش را ترک کند و به دستشویی برود. در این فرصت، مسافر دیگری که کنار او نشسته بود -بدون آنکه که کوچک‌ترین زحمتی به خود وارد کند و حتی بدون آنکه به جلو خم شود- پایش را دراز کرد، چمدان مرد ژولیده را به سمت خود کشید و به جای آن، چمدان دیگری گذاشت که ابداً با چمدان اصلی مو نمی‌زد.