نقد و بررسی
کتاب ماتی و پدربزرگ اثر روبرتو پیومینی ترجمه پروین علی پور نشر کتاب چ«ماتی و پدربزرگ» همیشه دوستان خوبی برای یکدیگر بودند. اما حالا پدربزرگ بیحرکت روی تخت دراز کشیده است؛ اینطور که به نظر میرسد پدربزرگ زمان زیادی برای زندگی ندارد. تمام نزدیکان و آشنایان گرد او حلقه زدهاند و با چشمانی پر از اشک به او نگاه میکنند؛ همه بهجز ماتی! او همانطور که نگاهش به مگس روی سقف است، به حرفهای پدربزرگ فکر میکند. اما ناگهان پدربزرگ چشمهایش را باز میکند و همانطور که دراز کشیده است، شروع میکند به صحبت کردن با ماتی: «میخواهی برویم قدم بزنیم؟»
اما مگر چنین چیزی ممکن است!
ماتی به باقی افراد توی اتاق نگاه میکند و هیچ تغییری در چهرهی غمگین آنها نمیبیند. انگار فقط خودِ اوست که صدای پدربزرگ را میشنود. ماجرا وقتی عجیبتر میشود که آن دو، خیلی آرام و آهسته، دست در دست یکدیگر، از خانه خارج میشوند و به چمنزار میروند، با اسبی به نام بریگاند آشنا میشوند، در دریا با دزدان دریایی مواجه میشوند و حتی گنج پیدا میکنند! عجب گردش معرکهای! فقط در این بین، مشکلی وجود دارد. ماتی در طول سفر متوجه میشود که پدربزرگ هربار کوچک و کوچکتر میشود. یعنی چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟
0دیدگاه