کتاب درختان صلح اثر جنت وینتر ترجمه منیژه مغیثی نشر میچکا

وانگاری ماآتای در روستایی که زیر چتری از درختان سرسبز قرار داشت در کشور کنیا زندگی می‌کرد. در دوران کودکی هنگامی‌که همراه مادرش به جنگل می‌رفت تا برای پخت‌وپز هیزم جمع کند، غرق تماشای جنگل و شنیدن صدای پرندگان می‌شد. خانواده او یک زمین کشاورزی داشتند که در آن سیب‌زمینی، نیشکر و ذرت می‌کاشتند.

وانگاری در مدرسه دانش‌آموز درخشانی بود. برای این‌که همچون درختان جنگل‌های کنیا قد بکشد و بزرگ شود، برای تحصیل به آمریکا رفت.
شش سال بعد که تحصیلاتش تمام شد به کشورش کنیا برگشت؛ اما از چیزی که دید بهت‌زده شد. چراکه خبری از آن همه درخت و جنگل‌های سرسبز نبود.

او خیلی زود متوجه زنانی شد که کمرشان زیر بار هیزمی که حمل می‌کردند خم‌شده بدتر از همه پرندگانی بودند که دیگر صدایشان شنیده نمی‌شد. وانگاری که این وضعیت را دید دست به اقدام زد.

کاشتن نهال در حیاط خانه‌شان … و وقتی نهال‌ها رشد کردند شوق او برای کاشتن تعداد بیشتری درخت افزون شد. او برای کارش از زنان روستا کمک گرفت.

خیلی زود زنان در روستاها و شهرهای دیگر شروع به کاشت درخت کردند. بااین‌حال بریدن درخت‌ها همچنان ادامه داشت. وانگاری در مقابل این اقدام ایستاد تا از طبیعت و درختان محافظت کند. او در این راه کتک خورد و حتی به زندان افتاد؛ اما کارش را رها نکرد.

نجات محیط‌زیست را باید نجات انسان دانست. درختان و گیاهان نقش مهمی در حیات بهتر انسان‌ها دارند. قطع هر درخت به معنی کشتن یک انسان است.

امروزه زنان و مردان بسیاری به نهضت دفاع از طبیعت و محیط‌زیست پیوسته‌اند. همان‌طور که باد بذر گیاهان را به نقاط مختلف زمین می‌برد، حافظان محیط‌زیست هم در سراسر جهان فعال‌اند و هر روز تعدادشان بیشتر می‌شود. از بین این حافظان محیط‌زیست زبان و مردان برجسته‌ای هم ظهور کرده‌اند.

شناخته‌شدن این زنان و مردان مشهور فقط به‌خاطر تلاششان نیست. آنچه آن‌ها را از بقیه متمایز می‌کند، جسارت و مهم‌تر از آن خلاقیتشان است. آن‌ها راه و شیوه‌های نوی را برای حفظ محیط‌زیست ارائه می‌کنند.

وانگاری ماآتای هم یکی از همان‌هاست. هنگامی‌که او از زنان دیگر کمک می‌گرفت فقط به نصیحت بسنده نمی‌کرد. او در ازای کاشت درخت به آن‌ها مزد می‌دهد. شعاری هم که انتخاب کرده بود خیلی مهم بود. این‌که “کاشتن درخت، کاشتن بذر امید است و ما به پارک بیشتر از ساختمان‌های بلند داری نیاز داریم.”

نویسنده هم به شکلی خیلی موجز و حتی می‌توان گفت شاعرانه و خاص به زندگی این زن حافظ محیط‌زیست پرداخته است.

کاری که نویسنده کرده این‌که خلاصه و فشرده زندگی وانگاری ماآتای را به رشته تحریر درآورده. این کتاب نه‌تنها برای کودکان که حتی برای بزرگ‌سالان هم مناسب است.